Live from Baku #4

28/05/2012 | Posted in News | By

“Уелкам то Азерџебан!“ (Ова не е печатна грешка и мора да ви го кажам со специфичен акцент, така не поздравуваа луѓе на улица, или таксисти и други шофери низ отворените прозорци на автомобилите кога поминуваа покрај нас додека пешачевме.)

Навистина сме уморни. Евровизија е и така секогаш едно напорно искуство каде се случуваат 10 работи истовремено па не знаеш глава каде да свртиш, (на среќа се дружиш со прекрасни луѓе па ти е полесно), ама кога сето тоа се прави со саатна разлика од 3 часа, станува дотолку позаморно. Настапите завршуваат околу 3:00-3:30 сабајле,  па следи прес конференција, па некоја забава во чест на изведувачите, и дома се прибираш во 6-7-8 и најдоцна на пладне си пак ангажиран или за некој настан, или да сработиш нешто во прес центарот за да ги испочитуваш роковите. Треба тоа јуначки да се издржи. Кога се ќе заврши – дома на полнење батерии. И остануваат во сеќавање само убавите работи, сиот умор и евентуални негативни настани ги забораваш.

Вчера се погодивме во авионите накај Скопје со нашата делегација, вклучувајќи ја и Калиопи и нејзиниот цел тим. И таа сигурно неспиена, ама изгледаше одморено и стокмено како само што излегла од некој салон, насмеана, се фотографираше со луѓе кои ја препознаваа на аеродром… Да напомнеме и дека немаше никаков посебен третман. Не леташе во бизнис класа, седеше позади со сите останати смртници, немаше ВИП третмани, багажот си го чекаше со сите нас, излезе низ истите врати како и сите ние. Не дека не би добила ВИП третман да тоа го побарала. Можеби и бил и понуден. Таа сигурно ниту тоа го барала, а и ако и го понудиле – го одбила.

Дента после Евровизија се вртат најразноразни приказни за пласмани, како се калкулирало со поени, дали можело подобро, дали можело полошо… На среќа, тоа ќе трае ден-два и ќе се заборави се до идната година кога пак ќе почне дискусијата. Читам и слушам по медиумите се и сешто денес од кога се разбудив, па мислев, ајде и ние да ја завршиме приказната за Евровизија 2012 со еден кус осврт.

Евровизија 2012, како и секоја Евровизија, нема да ни го смени животот. И читам нешто као, како тоа не сме биле во топ 7, топ 10, не знам кој топ-тенк, па кој на кого му го начукал… Да не се залажуваме: Евровизија е политичка институција, и како и секаде во политика, околу неа се вртат огромни суми на пари. Ние можеме да си мислиме дека треба да имаш јака песна и вокал за да победиш, што секако е нужно, ама не е доволно. Лореан не само што имаше јака песна, туку целата машинерија околу нејзиното претставување и презентација на Евровизија чинела сигурно колку буџетот на една помала земја. Голема промоција, огромен маркетинг, во многу земји. Тоа чини пари. Кои ние ги немаме. За толку пари, добивме и бајаги музика. 12то или 13то место, не е битно. Во конкуренција од 42, зошто не би биле задоволни? Дека не сме победиле? Не е дека не сакаме повеќе од тоа, никој не се натпреварува за да изгуби. Ама па нема да жалиме ни дека не сме први. Дали навистина прави разлика дали сме 2ри или 13ти? На Евровизија единствено е битно кој е прв. Дали си втор или 20ти или во не знам кој топ, тоа веќе не е толку битно, идната година не одиш директно во финале. А не дај боже па да победиме, каде ќе ги сместиме сите тие делегации, а и туристи и посетители? Јас во стан имам место можеби за една особа. Вие?

Ајде да кажеме нешто и зас нас. ОГАЕ Македонија е клуб на љубители на Евровизија од било кој аспект, па тоа да е и политички. (Коинцидентно, во Баку запознавме еден професор кој предава Евровизија – од политичка гледна точка – на Њујоршкиот Универзитет во Фиренца. Интересна работа.) Меѓутоа, ние не сме политичка институција, иако политиката е секогаш околу нас. Не навлегуваме во политички дебати се додека тоа ептен лично не не засегне. Ние сме официјално регистрирани под ова име, примени сме во меѓународната ОГАЕ организација под тоа име, и на културен начин се залагаме да не ни се додава она непријатно БЈР ако баш не мора. Некогаш успеваме, некогаш не, но бидејќи организацијата начелно ги почитува правилата на ЕБУ, БЈР е во многу случаи неизбежно. За прв пат годинава, сепак  – освен на телевизиските преноси – БЈР не се спомна никаде. Ниту еден новинар, ниту еден фан, ниту една особа од било која земја со која сме биле во директен контакт, не ни кажа во лице ‘формер југослав‘ бла-бла. И на состанокот на претседателите на ОГАЕ членките, се кажуваше Македонија. Што и како се пишувало по весници и останати медиуми е вон наша контрола. Но, дека почнале да ги респектираат нашите чувства и да не не навредуваат, лично мислам дека е многу битна работа. Политиката им се остава на политичарите да ја буткаат. Во истиов контекст, морам да кажам и дека имаме одличен однос со ОГАЕ Грција. Сме се договориле одамна дека нема да се кошкаме на политичка основа и дека ќе се почитуваме за она што ни е, а не да се расправаме за она што не ни е работа. Седевме едни до други во сала за настапите. Ние навивавме за нив, тие навиваа за нас. Спор немаше никаде – и така сакаме и да остане.

ОГАЕ Македонија застанува безрезервно зад секој Евровизиски претставник на Република Македонија, без оглед на кој начин е избран и без оглед на контроверзиите околу нив. Тоа го прават ОГАЕ клубовите на секоја земја. Не е примерно, не ни доликува, и ни е под чест да плукаме по нашите претставници. Лично може и не секогаш да се сложуваме со изборот или со избраната песна, но кога тоа е веќе завршена работа, ние работиме на промоција и презентација на избраниот пејач и песна каде што можеме. Мора така. Ако ние не си го почитуваме нашето, никој друг нема да го почитува. Во лични контакти со други ОГАЕ клубови од други земји можам да ви кажам дека се работи на ист начин. И тие не секогаш се среќни со нивниот избор, и тоа отворено и ќе ни го кажат во комуникација, ама кога трката веќе почнала, и тие си навиваат за себе и застануваат зад својот претставник. Тоа е непишано правило. Секој клуб го има зад себе знамето на својата земја, и исто како и на спортски натпревар, навиваш за својот без оглед дали противникот е појак или послаб. Годинава – не ве лажам – лош збор не слушнавме за нашата песна и претставник, само суперлативи. Поранешните години ќе слушневме, почесто или поретко  – не ни се бендисува песната, тешко до финале, многу ви е тешка композицијата. Годинава ништо од тоа. Калиопи новинарите навистина ја сакаа. Прес конференциите навистина и беа посетени. Сите кажаа дека одлично не претставила, значи тоа не доаѓа само од нас иако е тоа и наше мислње. Стотиците новинари во прес центарот навистина најголем аплауз им даваа на Македонија и Албанија на пробите. И ако сите други не бендисале, зошто сега ние да бидеме незадоволни со каков и да е пласман? Сме го направиле најдоброто што можеме со тоа што го имаме. Повеќе од тоа не бараме. Нашата делегација, очигледно, добро си ја завршила работата со буџетот и луѓето што ги имаат. Можеби вклучувањето на странци во нивните редови е добра работа – тоа се сепак искусни луѓе со контакти во други земји, па промоцијата одела полесно и подобро. Дали има луѓе и кај нас кои тоа можат да го направат исто или подобро – не знам. Можеби. Можеби и не. Не е ни важно. Секогаш работиш со најдоброто што го имаш во моментот кога тоа е потребно, и претпоставуваме дека во ситуацијава така и било.

Не знам што повеќе да ви кажам во ова последно полублогерско јавување… Може најдобро и да привршам. Во наредниве денови, ќе ставиме сигурно уште слики на нашиот Фејсбук профил на http://www.facebook.com/ogaemacedonia , а таму сме секогаш и во поинтерактивен контакт со сите наши пријатели. И дојдете некогаш со нас на кафе муабет, баш сме муабетчии, не само за Евровизија. Пишете да се договориме.

Лајв енд лав – оувр eнд аут, ве сакаат Игор, Милка, Стефан, Дарко, Влатко, Никола, Иван, Пане и сите од ОГАЕ Македонија

П.С. Швеѓаните уште не кажуваат каде ќе ја организираат Евровизијата идната година, ама неофицијално дознаваме дека би требало да е Стокхолм. Наводно, во Стокхолм е изградена некоја нова арена со накај 40,000 седишта, и ова би им било одлична промоција за арената. Значи. Стокхолм 2013? Ќе видиме…

Read More...

Live from Baku #3

26/05/2012 | Posted in News | By

26 мај 2012

Добро јутро џезери!

Ве запоставивме два дена, не дека ве мразиме туку дека окапавме на профилот ни на Фејсбук, каде даваме лајв фидбек од прес центарот по цел ден. Не сте ни пријатели на Фејсбук? А зошто не сте ни, да ве прашам? Веднаш бараме исправка на таа грешка – тука сме , бујрум – http://www.facebook.com/ogaemacedonia .

Денес сабајле за прв пат излегов да го видам стариот град, 8 дена тука а јас градот не сум го видел. Два саати низ чаршија, па на кафенце со Адо и Милка (три кафиња, три сока, 15 евра), па во прес малку да се чуеме со сите вас на ФБ. И потоа трчаме дома да се спакуваме (утре си одиме), а вечер во сала. Ако имаме среќа да стигнеме вечер во комплексов како што планираме (сообраќајот е лудница), ќе пратиме абер на ФБ што се случува во сала со последна слика од таблата во прес деск – и толку ќе го биде за ова издание на Јуровижн.

Некои журки последниве денови немаше пошто сега сите делегации се зафатени со проби, се напнати и нема време за забави. Плус сите се правиме паметни, па као страшно сме зафатени со правење некои проценки, па овој ќе победи, па оној нема да победи, како да не знаеме дека сите тие проценки се ветер и магла. Ама затоа сме тука, нели. Значи, фаворити: Русија (за која јас мислам дека не може да добие многу поени од жири бидејќи колку и да се симпатични бабичките, песната не е ни за детска Евровизија, т.н. Џуниор Јуровижн), Шведска (околу која се дигна цела помпа поради киксот со закашлувањето откога голтна морска пена што го претставува снегот кој и паѓа врз рујните и коси, за која јас исто мислам дека жирито не може да и даде многу поени бидејќи клупски песни не минуваат најдобро кај стручни жирија – е сега, прашање е колку жиријата ќе бидат стручни, колку не), Исланд (која мене лично ми е убава, ама не ми е специјална – иако просечни песни кои добиваат по 6-8 поени од сите земји може да победи, погледнете ја минатогодишната Евровизиска победничка композиција  заради која сме во Баку),Италија (која мене лично ми изгледа многу слаба на сцена, и на англиски звучи лошо во споредба со италијанската, оригинална верзија) и Шпанија (за која јас лично мислам дека е најдобра од сиве горенаведени и по глас и по стас и по вокал и по изведба). Да не ја заборавиме и Србија, Жељко начелно се води како фаворит, иако тоа се спомнува некако тивко. Ако ме прашате мене (а немате причина да ме прашате, ама јас ќе ви кажам и така и така), лично мислам дека оваа песна на Жељко – која мене ми се допаѓа – е за едно ниво послаба од Лане Моје од 2004, а сите очекуваат од Жељко да направи нешто подобро од тоа, па може да се случи да публиката е разочарана во тој поглед. Јас сепак мислам дека гласачите во Македонија ќе му дадат доверба и ќе ја сакаат песната и дека сигурно ќе добие ако не 12, барем 10 поени – нормално, зависно од тоа како нашето жири гласало – ама телевоутингот би требало да го собере на тони.

Македонија, генерално, сите ја сакаат. (Тука мислам на Калиопи, иако и земјата ни ја сакаат.) За прв пат од кога сме влегле во финале, ниту еден глас не се слушнал дека сме влегле во 10те незаслужено или поради блоковско гласање, што е факт за почит. Значи, ЕПТЕН заслужено сме влегле во финале. Калиопи е мирна, сталожена, мува не ја лази – толку е професионална. Си оди на спиење на време, не се фрустрира со глупости, не ја интересираат прогнози, таа си пее за своја и наша душа. Затоа и ја сакаат, веднаш да ви кажам. На фацата и се гледа колку и е задоволство тоа што го работи. Забелешка до сите следни претставници – пред да одите на Евровизија, прашајте ја Калиопи како се справувала со се тука. Ем сум сигурен дека таа ќе ви помогне од срце, ем вистински добар совет ќе добиете. Јас сум 100% сигурен дека и финалето вечер ќе помине во најдобар можен ред. Калиопи е паметна, не нарачала морска пена да и лета во уста, па киксеви од екстерен тип не очекуваме. Само гласот да ја држи, тоа е се.

Искрено, воопшто веќе не се заморувам со пласман. Макар била и последна, Калиопи ќе остане запаметена како достоен Евровизиски претставник за својата земја. Што е успех само по себе.

Благодарност на македонската делегација, а особено на Лорета за дружбите, контактите и промо материјалите што ги добивме. Маичките со Калиопи (Црно и бело, Калиопи за Македонија) и вечерва ќе си ги носиме со мерак.

Инаку, пред да се одјавам, морам да ви признам дека срце не боли за Ева Бото (Словенија) што не влезе во финале. Јас искрено мислам дека отпаднала по клуч (од 5 балкански земји повеќе од 3 не можат да влезат во финале, бидејќи ако тоа се случи, ќе има цунами на северен пол), а не заради квалитет. Изненадување за мене беа Малта (која е можеби симпатична, и Курт е харизматичен, ама песната е, да ми простите, некако глупава) и Норвешка – Тоџи или како го викаат, е бледа копија на Ерик Сааде од лани, нема глас (шестиот на сцена му е пратечки машки вокал кој пее исто како него за да звучи појако), и освен дискутабилно добриот изглед и настап (пак копија на Ерик) – не знам што бара во друштво со останатите. Неофицијално дознавме дека Ева многу плачела отпосле кога не влегоа во финале. Душичка. Сигурно била под голем притисок, тоа за 16-годишно девојче е многу. А не можам ни да ви опишам какво ангелче е, така на муабет. (Добро, ајде, пристрасен сум – ама и пред да ја запознаам, Словенија ми беше сигурна за помин во финале.)

Доста за тоа. Сега само позитивни мисли, за Калиопка наша, па нека пукнат душманите.

Ако има време, се слушаме пак. Ако нема, ќе пишеме од кога ќе се вратиме во Македонија.  Профилот на ФБ секако ќе биде (по)активен), па придтужете ни се (рековме, на http://www.facebook.com/ogaemacedonia ). До тогаш – бидете така!

Лајв анд лав, вашите привремени Бакуанци, Милка и Игор.

Read More...

Live from Baku #2

24/05/2012 | Posted in News | By

24 мај 2012
Кај сте бе, патриоти?

Искрено се извинуваме што не немаше последниве два-три дена со малку повеќе текст, ама немавме време од трчаници на сите страни. Логистикава во Баку е комплицирана, а најлошо од се е што немаме интернет во станот па за се мораме да доаѓаме во прес центар да завршиме работа. Не е ова Македонија, земја на интернетот, па насекаде да си наоѓаш ви-фи без проблем.

Не дека нешто посебно сте пропуштиле – понеделникот и вторникот беа во знак на првото полуфинале кое за нас не е нешто многу битно. Уште веднаш правам исправка на критиката од претходниот текст дека делегацијата не остава без прес материјали – утредента ни стигна цело туце ЦД-а од Калиопи, па сме добро опремени, а и сме ги поделиле како што доликува, затоа и се прави тој промо материјал . Чекаме уште маички од Калиопи, мислевме со Милка да се униформираме вечер за во сала, ама дали ќе успееме да се видиме со тимот на Калиопи денес, не знаеме, пошто имаат напорен ден (проба па ‘она вистинското‘ на полноќ). Не е битно, и така само знамето ќе ни се гледа пошто боде очи со боите. Од журките нема што многу да се известува, по некоја слика која може да ја најдете (у ствари, сите слики се таму) на нашиот Фејсбук профил на http://www.facebook.com/ogaemacedonia). Бевме уште и на Хрватската и на Германската делегациска забава, од кои Хрватската повеќе не бендиса пошто беше во интимен, приватен, мал локал ама дојдоа многу луѓе, се стоеше и надвор пред кафана со муабети, муабети… И сите со чашите… Дојдоа и Калиопи, и Жељко, и Ева Бото, и Маја Сар, па и Гаитана и остали… Многу пријатна, необавезна атмосфера, со хрватско винце и мали закуски (за винцето ве молам обавезно да ја прашате Милка кога ќе ја видите, јас сум по тоа прашање ноу комент). Нина отпеа неколку песни во живо, со мал бенд, одлична беше. Жељко беше исто опуштен пошто не го следеа папараци на сите страни па можеше да здивне малце, лежерно. Инаку, ако не сте знаеле, Нина е прекрасна. Јас обично си мислам дека сите популарни особи се така, малце со носовите нагоре, ама во случајов – не. (Лореен, на пример, да – а од пред две минути е само на сцена, што се вели. Не можеш да и пријдеш кешким Мајкл Џексон се дигнал од мртви и сега нема таа време за обичен народ, мнооогу е славна. Со такво однесување, од мене автоматски добива нула поени, па песната и евергрин да и е, а не и е.) Со Нина можеш да се размуабетиш за се и сешто, и си памети кого си го запознала и се поздравува најнормално каде и да те види, како да се знаете од дедо Ное. Воут фор Нина Бадриќ! (Пошто и така не можете да гласате за Калиопи од телефони во Македонија, а ако сте во странство, нормално, воут фор Калиопи – па и воис фор Калиопи ако баш сакате, и тука демонстративно изјавувам дека ‘voice for Kaliopi’ е граматички исправна англиска конструкција и не сакам збор да слушнам по тоа прашање!) Ма гласајте за кого сакате, и за Жељко да си гласате, нормално, па и за Маја Сар или Ева. Сите се срцки. Германската забава беше веднаш по Хрватската, имаше гужва, пееше Роман, Нина Зили, Џоан Франка со пердувите (колку ли птици оскубала за таа перјаница)…

Инаку, голема штета е што Азербејџан гласаше во тоа првото полуфинале а не во нашето пошто локалниве се луди по Калиопи, и ќе соберевме може и 12ка од нив. Ама тука нема што да се направи. Вчера на втората генералка Калиопи доби супер аплауз, на ниво на Жељко, што е, значи, одлично. Е арно ама…

Тука во прес центарот, ако не сте знаеле, секогаш кружат разни калкулации за тоа кој како ќе гласа и која земја поминува а која не во финале, од причини политички до стратегиски до национални до… И сите се као стручњаци, нали, мада се тоа е ветер и магла и на крај некој и ќе излезе дека е во право, ама кој од нив е во право во моментов? На пример, сите се слагаат дека Калиопи заслужува надалеку да влезе во финале. Арно ама, годинава пак е сменет начинот на телевоутинг, и се гласа повторно на стар принцип, 15 минути од кога ќе заврши последната песна (до лани неколку пати се гласаше цело време од кога ќе почне преносот па до 15 минути по последната песна). Е сега, Калиопи од таа гледна точка може да има хендикеп, пошто настапува втора, па до крај на последната песна може да ја преклопи друга песна (како на пример, Еуфорија) и тука може да изгуби гласови. Од жири начелно би требало да добие поенчиња пошто се работи за вокал а не за зафрканција, значи телевоутингот е клучен. Не сакам да предвидувам, тоа ми е многу болна точка, мене начелно ме интересираат искрени мислења од луѓево наоколу (од нашите очекувам само достојно претставување, без оглед на пласман, да си бидеме со чист образ), и обично прислушкувам да слушнам што се зборува правејќи се странец за да не ми мачкаат очи (демек, да не ме навредат, па ќе ми кажат еј најбоља песна имате). Мада доста веќе и ме знаат од каде сум пошто ми кисне знамето на маса, ама нема врска. Значи, од балканските земји, Калиопи котира од прилика втора, на некого му е веднаш после Србија, а на некого – после Словенија. Потоа се спомнува некоја констатација дека македонската европска дијаспора многу ретко гласа (па и гледа) Евровизија, и од тука би дошле малку поени. Луѓето што не се занимаваат со калкулации туку размислуваат исклучиво на принцип на квалитет, велат дека сигурно одиме во финале. Па сега, на кој како му се фаќа. Шведска убедливо води, иако не баш сите мислат дека ќе победи во финалето. (Во стил, не е песна што ги трогнува сите демографии.)

И ај‘ сега оди најди му го крајот… Како и да е, ќе биде возбудлива вечер.

Денес не растурија од претресување во комплексот пред  да влеземе. Два пати ни ги проверуваа торбите, имаше дупло полиција плус војска и специјалци, а сите шатлови и автобуси (официјални) ги скенираа со метални детектори и со кучиња. Можеме да заклучиме само дека имало закани, пошто ги имаше уште пред почетокот на Евровизија од страна на таа традиционалната исламистичка организација за заштита на Азербејџанските вредности (тие што ги бутнаа сајтовите на esctoday.com, eurovision.tv и уште неколку). Првото полуфинале го протеравме некако без бомби и калашњикови. Да се надеваме ќе издржат уште 3-4 дена да не заштитат од таа убаина.

Од останати активности, Милка вчера не напушти на неколку саати за да оди да види некоја промоција на миленикот и, Дима Билан, во дует со минатогодишната победничка на Евровизија, Ники. Мене од Дима коса ми се крева на глава (искрено им  се извинувам на сите љубители на тоа арогантно створење), па јас си седев тука цел ден, освен што отидов на чаша виски со Адо до еден бар во близина, за разлабавување пред генералката на полноќ. (Ама стварно само една чашка испив, да не ме мислите некоја пијандура како некои тука до мене што нема да ги именуваме… А името им почнува на М… Ќе ме убие…) А морам да ви кажам дека оваа тросаатна разлика со Европа ме утепува комплетно. Преносите за вас почнуваат во 21:00, ама за нас тука во 24:00. Додека заврши преносот веќе е 2:00, па прес конференција до 3:00 или 3:30, па шатлови, автобуси, превоз, афтер-парти значи во 4:00, дома во 6:00 (веќе се разденило), и? Како зомби сум, искрено. (Ене де, има слики на ФБ, не ви мачкам очи. Милка мачка очи пошто има шминка, па си има спас од зомби-изам.)

Ајде се читаме пак – што поскоро стигнеме, пишуваме.

Гуд лак вечерва, да ни се посреќи! Ве сакаат Милка и Игор.

Read More...